de Stroppendragers, Stropkes in de volksmond

Geïnspireerd op de streetscapes van Inge Dompas , schreef ik twee stadse gedichten Bruisbal en Tatami van asfalt. Bruisbal was te zien bij werken van Inge op expo's en dit weekend ook op de Leuvense kunstroute bij haar werk! Tatami van asfalt werd uitgelicht door Het Gezeefde Gedicht in juni 2022.

Hoe wijs is da! Blèw-wit hangt in de inkomhal van het STAM en dat in het kader van de expo Middenstip, die werd verlengd en nog tot 03/08/2026 te bezoeken is. Uiteraard ben ik hier heel blij mee en trots op. De poëzie school deze keer in het vangen van de onvervalst pure Gentse (voetbal)ziel. Diep in mijn roots duiken dus, en daar de schuune, tegendroadse, melancholieke Gentenirre mee een herte van koekebruud opdiepen. Geboren in 't Uuzèt, getogen in Gent, een kind van de generatie die geen dialect meer mocht spreken, maar in het ABN moest worden opgevoed, heb ik nooit Gents gesproken, maar wel veel gehoord. Ik werkte ook lange tijd met hart en ziel aan het loket van de Dienst Toerisme, dat helpt natuurlijk ook. Schrijven in het Gents was iets waar ik al langere tijd mee speelde, de wedstrijd de Middenstip gaf me dus het ultieme zetje. Over de titel moest alvast niet lang worden nagedacht: Blèw-wit vaneigens, want iedere Gentenirre es KAA Gent fan. Graag eens beluisteren in onvervalst

Prijs voor het meest Gentse gedicht! Vandaag kreeg ik in de Planet Group Arena de prijs voor het meest Gentse gedicht, uitgereikt door Erfgoedcel Gent, en dat uit de handen van niemand minder dan Peter Van Haelter ofte Perfesser Gensch himself. Het gedicht krijgt binnenkort ook een plek op een muur van het STAM - Stadsmuseum Gent. Trots is dus een understatement! Blèw-wit Oenzen arena, oenzen trotsen thuis Iederien ès ier welkom om te speele, te straaje en fiestjes te bèwe Come as you are, we zijn nie raciest moar blèw en wit ziem'e toch wel 't liefst Kom mee de vélo of te voete en oas ’t echt niet kan trekt toens 't liefst mee den buus euwe plan Oas euwen bruine da trèkt kund’ier uuk parkeere moar zoender abonnement es ’t wel wa miseere De regels van ’t spel: hèwet wel wa plezant drink niet teveele, doe nie ambetant en hèwdu klieren an ten’ès ier gien strand Loat drugs, woapes en vierwirk moar thuis wèmme hier zelve mier of genoeg spektoakel in huis Oas g’u maniere nie hèwt vliegde bu

In 2023 exposeerde kunstenaar Jan De Vliegher zijn Myriad Pursuits in het Museum van Deinze en de Leiestreek (Deinze).. De voluptueuze morsige gulheid van zijn werken, de schilderslust, levenskunst en de lichtvanger die van elk doek afdroop, bliezen me omver. Alles was overal tegelijkertijd, net zoals in film van the Daniels, ik kwam ogen te kort. Met het boek onder de arm verliet ik flabbergasted de expo. Bij het doorbladeren ervan onstonden spontane haiku's, of senryu's zo je wil. De dichtvorm die zich bij uitstek leent tot rake observaties, je ziet wat je ziet en het doet iets met je. Myriad Pursuits schoot kleurrijke knikkers af in mijn hoofd en zette de flipperkast aan het werk, dat was puur genieten. Haiku's bij Myriad Pursuits - Jan De Vliegher myriad pursuits perpetuum mobile artifex ludens __ de schilder vuurt aan knikkerspel van kleur en licht duizelingwekkend __ voetjes in het stof voluptueuze coupes toch schitteren ze __ stil op de steeltjes kristallen koor in de kast dorst

Bibberend kom ik de koele ruimte, lees: het vriesvak, van de buurtsuper uit. Blijkbaar zie ik er nog onderkoelder uit dan gewoonlijk, want een jonge twintiger roept door de hele winkel: "Kom hier dak u tegen mijne gilet trek. Ge zult het sebiet warmer hebben.” Jeugdige overmoed, mogelijk aangelengd met alcohol. Dezelfde tongval als ik, ik gun hem het voordeel van de twijfel. Aandoenlijk, denk ik stil in mijn hoofd. Ik wijs hem lachend doch fijntjes op het feit dat ik zijn moeder zou kunnen zijn. Hij aarzelt geen moment: " Dans les vieilles casseroles, on fait la meilleure soupe!" De overmoed van de jeugd. Toch net iets minder aandoenlijk deze keer. Geruisloos vouwt het speelbord zich open in mijn hoofd. Vijftigplus samoerai. Rayon droge voeding. Blik tomatenpulp in de hand. Hij zal het niet meer navertellen. Niemand noemt me een oude kookpot en komt er mee weg.